Gezag

GEZAG EN OMGANG

Kinderen die te maken krijgen met de scheiding van hun ouders, komen in een lastige situatie terecht. Zij kunnen zich schuldig voelen, verdrietig, of juist boos en opstandig reageren. Ook kan het voor kinderen lastig zijn om over de situatie te praten. Het is dan ook belangrijk dat er goede en duidelijke afspraken worden gemaakt wanneer er kinderen bij een scheiding zijn betrokken.

HET OUDERSCHAPSPLAN

Ouders van minderjarige kinderen zijn verplicht om een ouderschapsplan op te stellen wanneer zij gaan scheiden. Ook bij een geregistreerd partnerschap, bij samenwonende ouders met gezamenlijk gezag en bij een scheiding van tafel en bed is dit verplicht.

Door een ouderschapsplan op te stellen, moeten ouders al tijdens het scheidingstraject nadenken over hoe de zorg voor de kinderen na de scheiding verdeeld wordt over beide ouders.

Ook kun je de Scheidingsadviseur inschakelen die jou en je partner helpt met het maken van een ouderschapsplan. Op die manier weet je zeker dat je niets over het hoofd ziet en dat alle belangrijke afspraken erin opgenomen worden. Op deze site kan je een sjabloon van een ouderschapsplan downloaden zoals die wordt geaccepteerd door de rechtbank.

HET OUDERLIJK GEZAG

Als je tijdens je huwelijk of je geregistreerd partnerschap kinderen krijgt, hebben zowel jij als je partner automatisch gezamenlijk het ouderlijk gezag over jullie kinderen. Ook na de scheiding blijft dit gezamenlijk gezag van kracht. Dit betekent dat jullie allebei verantwoordelijk zijn voor de opvoeding en de verzorging van jullie kind(eren) en dat jullie allebei een onderhoudsplicht hebben. Deze onderhoudsplicht geldt totdat je kind 21 jaar is geworden. Het ouderlijk gezag eindigt op de achttiende verjaardag van je kind.

Wanneer het gezag aan één van de ouders moet worden toegewezen, verloopt dit via de rechter. Die bepaalt namelijk per kind wie van de ouders het ouderlijk gezag krijgt. Kinderen van 12 jaar en ouder moet om hun mening hierin gevraagd worden, maar zij zijn niet verplicht om hier op in te gaan.

HET OMGANGSRECHT

Beide ouders hebben na de scheiding het recht om hun kinderen te blijven zien. Dit geldt ook wanneer het ouderlijk gezag aan slechts één van de ouders is toegekend. Wel zijn jullie verantwoordelijk om zelf afspraken te maken over een omgangsregeling. Deze afspraken worden vastgelegd in het ouderschapsplan.

Een ouder kan – met of zonder ouderlijk gezag – het omgangsrecht alleen (tijdelijk) verliezen wanneer er sprake is van (een vermoeden van) mishandeling of misbruik.

HET CO-OUDERSCHAP

Steeds meer gescheiden ouders kiezen voor het co-ouderschap. Hierbij worden de opvoedings- en zorgtaken gelijkwaardig verdeeld over beide ouders: zij zien hun kinderen allebei ongeveer even vaak, de kinderen beschouwen beide woningen als hun thuis en allebei de ouders zijn betrokken bij het dagelijks leven van hun kinderen. Kiezen jullie voor het co-ouderschap, dan moet je dit vastleggen in het ouderschapsplan.

In de praktijk blijkt dat co-ouderschap alleen mogelijk is wanneer de ouders bij elkaar in de buurt blijven wonen. Bovendien moeten zij er geen problemen mee hebben om elkaar nog regelmatig te zien en te spreken. Ook is het gewenst dat de ouders gezamenlijk gezag hebben.

Alle afspraken voor het co-ouderschap, zoals wie wat regelt, wie welke kosten betaalt en wanneer de kinderen bij welke ouder zijn, kun je vastleggen in het echtscheidingsconvenant. Op die manier zijn jullie verplicht om je aan de regelingen te houden.

HET WELZIJN VAN JE KIND

Een scheiding zet de wereld van je kind vaak helemaal op zijn kop. Dingen die zo vanzelfsprekend leken, komen ineens tot een einde en je kind moet eraan wennen dat zijn ouders niet meer bij elkaar zijn. Het is dan ook van het grootste belang, dat jullie als ouders de scheiding zo goed mogelijk regelen – dit heeft immers een rechtstreeks effect op het welzijn van je kind.

In 80 procent van de gevallen gaat een kind na de scheiding bij de moeder wonen. 15 procent van de kinderen valt onder co-ouderschap en 5 procent van de kinderen komt bij de vader te wonen. Waar jullie ook voor kiezen, zorg er in ieder geval voor dat je je nooit negatief uitlaat over je ex-partner; de vader of moeder van je kind. Dit brengt je kind namelijk in een loyaliteitsconflict en het kan zelfs leiden tot het Parental Alienation Syndrom (PAS). Oftewel: ouderverstoting.

Bij ouderverstoting zal een kind één van de ouders stelselmatig af gaan wijzen. Dit wordt veroorzaakt doordat de ene ouder zich zo vaak en zo negatief uitlaat over de andere ouder, dat het kind daadwerkelijk gaat geloven dat de andere ouder slecht is. Hierdoor zal het kind de betreffende ouder niet meer willen zien. Dit is uiteraard uitermate schadelijk voor zowel het kind als de getroffen ouder.

Ook al kun je je ex na de scheiding niet meer luchten of zien, omwille van je kind moet je er altijd naar streven om je positief – of op zijn minst neutraal – uit te laten over zijn vader of moeder. Het laatste wat je immers wilt, is je kind kwetsen en verdriet doen.